Bugun.tv xəbər verir ki, gün eynəklərinin tarixi düşündüyümüzdən qat-qat qədimdir və ilk nümunələri təxminən 2 min il əvvələ gedib çıxır.
Tarixçilərin məlumatına görə, Arktikada yaşayan inuitlər (eskimoslar) qardan əks olunan güclü günəş şüalarının gözləri zədələməsinin qarşısını almaq üçün sümük, ağac və ya fil dişindən hazırlanmış, yalnız nazik yarıqları olan xüsusi gözlüklərdən istifadə edirdilər. Bu vasitələr müasir gün eynəklərinin ilk əcdadları hesab olunur.
XII əsrdə Çində tüstülü rəngli kvarsdan hazırlanan eynəklərdən istifadə olunurdu. Maraqlıdır ki, həmin eynəklər günəşdən qorunmaq üçün deyil, hakimlərin üz ifadələrinin qarşı tərəf tərəfindən oxunmaması məqsədilə taxılırdı.
XVIII əsrdə Avropada yaşıl və mavi rəngli linzalı eynəklər günəş işığını azaltmaq üçün istifadə edilməyə başlandı.
XX əsrdə isə gün eynəkləri geniş yayılaraq kütləvi istehsal mərhələsinə keçdi. 1930-cu ildə amerikalı sahibkar Sam Foster ABŞ-da kütləvi istehsal olunan ilk gün eynəklərini satışa çıxardı. Bir neçə il sonra, 1936-cı ildə Edwin H. Land tərəfindən hazırlanmış polarizasiya olunmuş linzalar parıltını əhəmiyyətli dərəcədə azaltdığı üçün sürücülər və pilotlar arasında böyük populyarlıq qazandı.
Bu gün gün eynəkləri yalnız dəb aksessuarı deyil, həm də göz sağlamlığını qoruyan mühüm vasitələrdən biridir. Keyfiyyətli gün eynəkləri gözləri Günəşin zərərli ultrabənövşəyi (UV) şüalarından qoruyur və uzunmüddətli görmə sağlamlığının qorunmasına kömək edir.
